СВЕ РЕКЕ КА УШЋУ ТЕКУСве реке, неумитно, ка ушћу теку,таласи полако жеље нам односе.Никад да загазимо у исту реку,и схватимо шта то таласи доносе.Увек помислимо, променићемо свет,неосвојиво као на тацни лежи.И ето, данас се спотакнемо опет,то проклетство судбине од нас не бежи.Истине се губе и полако вену,заблуде су опет све веће и веће,а још на љубав чувамо успомену,и те драге дане, прохујале среће.Све реке ка ушћу, неумитно теку,односе нас и кад пливамо уз реку.
© Љубодраг Обрадовић
Мој први сонет!